23júní
'Eg og Heiða lentum í frekar hörðum árekstri fyrr í kvöld. Það var svo skrýtið að ég sá hann fyrir mér áður en hann gerðist. Það var ótrúlegt að sitja og bíða eftir skellnum sem að maður vissi að var að koma. 'olýsanleg tilfinning sem að ég fékk þetta augnablik vitandi að við myndum sennilega slasast eða deyja en við slösuðumst ekki nema kannski eitthvað minniháttar bílinn ónýtur.
'Eg var með bragðaref í hendinni þegar að þetta átti sér stað og ísinn þeyttist auðvitað í allar áttir yfir okkur Svo það næsta sem ég man var heiða öskrandi í móðursýkiskasti með ís í andlitinu og yfir sér allri og ég man ekki hvar hugur minn var á þessu augnabliki ég var bara í losti held ég. En þetta fær mann allavega til að hugsa þetta hefði geta farið svo miklu verr. 'Eg held að ég haldi stundum að ég sé ódauðleg. Þetta kennir manni.
'Eg er ekkert að fara að sofna á næstunni ég veit það alveg ég ætla að fara í sturtu er öll klístruð eftir ísturtuna, Er með ís í hárinu.
Góða nótt og hafið það gott.